Totaal aantal pageviews

2 augustus 2006

Terug naar de verpleegafdeling

Vertrouwde omgeving

Zoals eerder gemeld werd ik op zaterdag 15 juli van de IC teruggebracht naar de verpleegafdeling alwaar ik op ‘mijn’ oude kamer zou gaan herstellen. Het deed me goed met alle aandacht weer ‘binnengehaald’ te worden door de verpleegkundigen. In al die maanden dat ik al in het ziekenhuis verbleef bouw je toch een bepaalde band met elkaar op.

Diverse lijnen

In eerste instantie wordt er tijd besteed om de verschillende lijnen waar ik nog aan vast zit ietswat te reorganiseren. Zo gebruikt men bij de IC voor de verschillende lopende infusen een wat ander systeem dan dat men op de afdeling gewend is. Daarnaast krijgen de nog twee aanwezige opvangbakken voor het wondvocht een plekje. Twee andere opvangbakken waren overigens al op de IC verdwenen. De twee bijbehorende drains (dikke slangen die het lichaam ingaan) waren daar al verwijderd.

In een van de eerste dagen wordt ook eindelijk mijn maagsonde verwijderd. Deze werd op de IC nog gebruikt voor de toediening van medicijnen en voedsel. Op de afdeling zal ik echter weer normaal moeten leren eten. Het verwijderen van de sonde is op een bepaald moment nogal pijnlijk. Het is duidelijk dat ergens in de keel de boel wat opgezet is. De hoop is dat vanaf dat moment er langzamerhand weer op een wat normalere manier gepraat kan gaan worden. Dit blijkt echter niet direct het geval. Vrijwel elke nacht drink ik veel ijswater en ik probeer nogal eens een ijsklontje in mijn mond te laten smelten in de hoop mijn keel wat te smeren en de zwelling te verminderen.

Ook de plaskatheter wordt vrij snel verwijderd. Het is grappig om te horen dat men daarvoor eerst middels een spuit water op wil zuigen. Het blijkt dat na het inbrengen van zo’n katheter via een spuitje een soort ballonnetje wordt gevuld met water welke zich dan in de blaas bevindt. Dit ballonnetje zorgt ervoor dat de plaskatheter niet zo maar bedoeld of onbedoeld terug getrokken kan worden. Voor het verwijderen van de katheter moet dus eerst dit ballonnetje leeg gezogen worden. Als begonnen wordt de katheter terug te trekken kan ik alleen maar hopen dat er evenveel water uit het ballonnetje is opgezogen als er oorspronkelijk in achtergelaten is…. Het is even een kriebelend gevoel maar uiteindelijk mag ik vanaf dat moment een urinaal gebruiken.

De eerste dagen

Van de verschillende eerste dagen op de verpleegafdeling kan ik me achteraf niet zo gek veel meer herinneren. Wel heb ik veel pijn, voel me moe en heb maar weinig energie. Deels komt dit ook door de intensiteit van de verpleging. Vrijwel de gehele dag is men op een of andere manier wel met me bezig zonder dat ik tijd krijg om eens uit te rusten, althans zo wordt het door mij ervaren.
Verder ben ik niet of nauwelijks in staat iets door te slikken. Dit levert uiteraard de nodige problemen op voor de pillen die ingenomen moeten worden. De pillen worden dan ook zover mogelijk voor mij gemalen en neem ik ze samen met een beetje vla in. Op een bepaald moment besluit ik een paar pillen die niet gemalen mogen worden maar eens in een klein beetje water op te lossen. Dit bleek geen succes en alsnog moesten me een aantal (geweekte) pillen gevoerd worden.
Doordat het lichaam behoorlijk verzwakt is en zo wie zo de mobiliteit sterk beperkt wordt door alle lijnen waar mijn lichaam nog aan vast zit speelt het leven zich grotendeels in bed af. De enige afwijking hiervan is als er gebruik gemaakt moet worden van de po-stoel of als de fysiotherapeut me wil mobiliseren. Het lukt nog redelijk om naast het bed te staan en een paar pasjes te doen.

Richting IC

Het weekend kom ik nog redelijk door Vanaf maandag 17 juli begin ik me echter toch minder te voelen. Vooral in de nacht van 18 op 19 juli worden bij mij bepaalde grenzen bereikt. Ik vraag in de nacht om extra pijnstillers, kan niet of nauwelijks slapen, ik ben continu aan het ‘vechten’ voor zuurstof en voel me echt uitgeput. Ik kan niet wachten totdat mijn longarts zich laat zien. Deze is duidelijk ook ongerust en komt al snel met de boodschap dat ik per direct terug geplaatst ga worden naar de Intensive Care. Het blijkt achteraf dat er al direct een longontsteking is ontstaan.

… de volgende keer, het vervolg op de IC …

3 opmerkingen:

Cor en Dorien zei

Hoi Paul,

We zijn net terug uit den Haag met mijn moeder gaat het redelijk goed.
Maar nu eerst reageren op jouw verslag, geweldig dat je er weer mee bezig kan zijn, al kost het je veel energie. Maar bij jou moet er een drijvende kracht zijn om door te gaan, maar pas op je zelf. Je doet het goed. Cor en Dorien

Anoniem zei

Hoi Paul,
Wat beschrijf jij het allemaal zo goed. Erg leuk om te lezen en wij leven met je mee. Ga maar zo door en heel veel betterschap toegewenst. Wij zijn erg blij dat jij ook van je nieuwe longen kan genieten.
Sterkte en Groetjes
Jennifer en Shanna Jager

Anoniem zei

Lieve Paul,

Geweldig dat je zelf in staat bent je weblog te updaten. We zijn natuurlijk voortdurend heel benieuwd hoe het met je gaat en blijven op deze manier op de hoogte. Blijf echter alsjeblieft zuinig met de energie die je eraan besteedt want jouw genezingsproces moet voorop blijven staan.
Veel sterkte toegewenst,
Harry & Louise