Weer aan de zuurstof?

Ja mensen ik ben er nog! Al roept de datum van mijn laatste verhaal enige zorgen op bij sommige bezoekers van deze weblog. Toch geeft de regelmatig wordende onregelmatigheid aan dat ik lekker actief ben en de longtransplantatie op zich wat minder op de voorgrond aanwezig is. Toch wel gezond toch?

Ondertussen woon ik nog steeds met veel plezier in mijn appartementje. Ik voel me aardig ingeburgerd. Daarnaast is het gewoon lekker om zo pal in het centrum te wonen. Het leven is daarbij weer lekker (soms ‘te’) gevuld. Wat valt er zo te melden sinds mijn laatste verhaal?

Nationaal Donor Monument

Mijn vorige weblog sloot ik af met een stukje over het plan om te komen tot een Nationaal Donor Monument. Het steentje dat ik daaraan zou bijdragen is uiteindelijk het schrijven van een Plan van Aanpak geworden. Ondertussen worden de nodige acties in gang gezet om dit plan ook daadwerkelijk uit te voeren. Daarbij zijn uiteraard ook nog de nodige acties door mijzelf uit te voeren, waaronder het maken van een passende website.

Sportief, sportiever, sportiefst

Nimmer putte ik enige voldoening uit sport. Sport kwam niet in mijn woordenboek voor. Zelfs er naar kijken was al te vermoeiend. Zo ondertussen is dit na mijn transplantatie toch wel lichtelijk veranderd. Nou ja, lichtelijk? Ik heb het genoegen om van 21 tot en met 25 juni Nederland te mogen vertegenwoordigen tijdens de Europese Spelen voor Hart- en Longgetransplanteerden in Vichy in Frankrijk.

Wat? Ja, je leest het goed! Ik doe daar mee met 20 kilometer wielrennen, 4 kilometer Cross Country, 50 en 100 meter schoolslag en de 100 meter sprint. Daarbij neem ik ook deel aan de Estafette, 4 * 100 meter sprint en de Estafette, 4 * 50 meter schoolslag. En tot slot heb ik me voor de gezelligheid toch ook maar opgegeven voor de competitie Jeu de Boules. Op welk onderdeel ik kans op goud maak? Ach, een medaille is niet de eerste prioriteit. Meedoen is al een overwinning op zich! Een overwinning op mezelf!

Voor mijn gevoel ben ik redelijk voorbereid op deze spelen. Wel zijn er nog wat verbeterpuntjes. Ahum, de komende twee weken moet ik nog wel even leren duiken…. maar ach, dat is een detail. Wel een detail waar tijd mee te winnen is overigens….. Zelfs voor de Jeu de Boules competitie is getraind. De Apeldoornse club “Het Zwijntje” heeft de training hiervoor verzorgd.

Voor deze spelen heb ik in de afgelopen tijd ook nog een website gemaakt. Zie www.europesespelen.nl.

Mijn hoofdsponsor voor deze spelen is Escura Apotheek de Maten. Het grootste deel van mijn kosten is door hun betaald. Ook van Stichting Harten-Twee is een bijdrage ontvangen. Ik kom overigens nu nog wel wat geld tekort om alle bijkomende kosten te financieren. Als er zich iemand genegen voelt een bijdrage te storten in mijn sponsorkas dan spreek ik bij voorbaat mijn dank uit! Mijn Postbankrekeningnummer is 3001867. Uiteraard wordt je dan als sponsor vermeld bij de hiervoor genoemde website.

Publiciteit

Met het oog op de Europese Spelen is er de nodige publiciteit te verwachten. Mogelijk zal morgen het Apeldoorns Stadsblad een artikel publiceren over Jaap Huizinga en mij. Jaap doet ook mee aan de spelen en woont ook in Apeldoorn. Hij heeft een harttransplantatie gehad. Zie ook www.worddonor.nl! Een interview met De Stedendriehoek en Radio Apeldoorn staat ondertussen gepland. Ongetwijfeld zal De Stentor ook nog wel aandacht aan ‘De Spelen’ gaan schenken en er zijn lijntjes uitgelegd naar Omroep Gelderland.

Overige sportieve activiteiten

In de afgelopen periode zijn naast de trainingen voor de Europese Spelen ook nog een paar ander sportieve acties beoefend. Ik heb een proefles squash gevolgd, samen met een vriendin is er een introductieles tennis gevolgd en er is gebowld, gewandeld, gefietst en gekanood.

Toch weer aan de zuurstof?

Schrikken hè? Paul toch weer aan de zuurstof?

Nou, ik kan je geruststellen. Ik heb wel weer met flessen rond lopen sjouwen maar deze keer waren ze niet gevuld met zuurstof maar met perslucht. Het was daarbij mijn eigen keuze om dit te gaan gebruiken! Ik heb samen met een vriendin namelijk een proeflesje duiken bij Blue Vision gevolgd. Duiken wordt na een longtransplantatie sterk afgeraden maar een proefles waarbij slechts tot enkele meters gedoken wordt is niet zo’n probleem. Het was heerlijk om onder water te kunnen zwemmen en te 'zweven'.

Mijn stem

Ik heb enige tijd geleden een gesprek gehad met één van de KNO artsen die een zogeheten trioplastiek kan uitvoeren. Het is een ingreep waardoor mijn stem weer wat redelijker kan gaan klinken. Ik zal niet meer mijn oude stem terugkrijgen maar de ‘dubbele tonen’, de grote hoeveelheid valse lucht en de af en toe te zachte stem ben ik dan wel kwijt. De operatie werd net enkele dagen voor mijn vertrek naar Vichy gepland. Ik heb dit natuurlijk direct door laten schuiven tot na mijn terugkomst uit Frankrijk.

Ziekenhuisopnames

Begin dit jaar ben ik tot twee keer toe opgenomen geweest in het ziekenhuis. Het verhaal over het EBV virus heeft zijn vervolg gekregen. De vorige keer meldde ik waarden van 1200 (cups?). Op een bepaald moment steeg dit echter tot rond de 6.000! Het werd dus tijd om echt in te grijpen. Ik ben daarvoor een weekje opgenomen geweest in Utrecht voor een infuuskuurtje Mabthera. Het stond bekend als een niet al te ‘vriendelijk’ goedje. Toch heb ik er geen last van gehad. En heeft het geholpen? Yes! Na deze kuur is er geen moment bij de controle meer een aanwijzing gevonden voor het bestaan van het EBV virus.
Ook is er in de afgelopen periode nog een opname geweest toen bleek dat mijn longfunctie wat (te) sterk gedaald was. Er werd rekening gehouden met een eventuele afstoting. Na een CT-scan en een dagje ziekenhuis met een Bronchoscopie mocht ik echter weer naar huis. Er werden geen risicovolle zaken gevonden. Wel is de medicatie wat aangepast. Dit is nu weer op het peil gebracht van voor het actiever worden van het EBV virus. Om dit virus te onderdrukken was destijds mijn anti-afstotingsmedicatie verlaagd. Dit is nu weer teruggedraaid.

Ik had nog mee willen doen begin dit jaar met de ‘Tien van Apeldoorn’ van de Midwinter Marathon. In de laatste weken voor dat dit zou plaatsvinden heb ik de route een tweetal keren (met toch wel veel moeite) gelopen. Daarbij merkte ik dat mijn conditie niet voldoende was, vermoedelijk ook sterk ingegeven door de stijgende EBV waarden waarvoor ik een paar weken later werd opgenomen. Jammer, maar volgende jaar is er weer een kans!

Overig medisch

V.w.b. de gezondheid valt er verder niet zo veel te melden. Het gaat gewoon lekker. Natuurlijk blijven er controles en is alertheid van belang. Zo is kort geleden een stukje huid van mijn onderarm afgenomen. Er was een plekje zichtbaar dat er wat onregelmatig (groeiend) begon uit te zien. Voor de zekerheid is het opgestuurd voor controle. Aankomende vrijdag zal ik te horen krijgen wat het onderzoek heeft opgeleverd.

Sociaal

De vorige keer verwees ik naar een ‘bijzonder interessante jonge dame’. Hoewel ik er in mijn directe omgeving meer van tegengekomen ben is met de hier genoemde toch wel een hele mooie vriendschap ontstaan. Hoewel het ‘slechts’ vriendschap is heeft ze een wezenlijke positieve invloed op mijn welbevinden.

Ondertussen is met één van de andere vriendinnen een eetgroepje ontstaan. Om de paar weken eet ik met twee leuke dames. Om de beurten koken we natuurlijk.

In de afgelopen periode heb ik op de nodige verjaardagen, etentjes, feestjes, uitjes, recepties, musea (hé Hedy!) en (jaar)vergaderingen mijn gezicht kunnen laten zien.

Een bijzondere activiteit was wel de training (twee dagen) met de titel ‘The 7 Habits of Highly Effective People’. Dit was speciaal georganiseerd voor mensen die een transplantatie achter de rug hadden. Het was een training die ook sterk te maken had met de ‘plek’ in de maatschappij na een transplantatie.

Voorlichtingsactiviteiten

In de afgelopen periode heb ik een tweetal voorlichtingen mogen geven namens de Stichting Transplantatie Nu!. Het ging hierbij om een huisvrouwenvereniging alsmede een Rotaryclub in Veenendaal. Het was leuk om te doen. Wel waren de verschillen tussen de beide doelgroepen groot.

Verhuisd!

Het is weer lang stil geweest aan mijn zijde! Sinds mijn vorige update is er weer heel wat te melden.

Naar een nieuw adres

Na mijn transplantatie vorig jaar ben ik bij mijn ouders gaan wonen omdat ik tijdens mijn opname de huur van mijn toenmalige appartement op moest zeggen aangezien mijn inkomen wegviel. Nadat ik in maart dit jaar een baan vond kwam er gelukkig weer financiële ruimte om op zoek te gaan naar eigen woonruimte. Ondertussen heb ik een appartementje pal in het centrum van Apeldoorn gevonden. Nog geen 100 meter lopen en ik zit in de Oranjerie, het grootste overdekte winkelcentrum midden in het centrum.

Voor de liefhebbers, mijn nieuwe adres is: Rustenburgstraat 64, 7311 JC Apeldoorn. Mijn telefoon is ongewijzigd 055-5410700 en 06-22546642 gebleven.

Het huurcontract is ingegaan per 1 juli. Toch ben ik uiteindelijk pas per 1 oktober verhuisd. Ik heb ruim drie maanden nodig gehad om (in de vrije avonduren en weekenden) de woning geheel naar eigen inzicht op te knappen. Het zag er wat uitgeleefd uit toen ik voor het eerst ging kijken. Bijgaand een paar fotootjes van hoe het was en hoe het is geworden vlak voor de definitieve inrichting.

Werkhoek + keuken

Woonkamer

Slaapkamer

Zoals je ziet heb ik gebruik gemaakt van de kleuren paars, geel, zwart, wit en grijs. De oorspronkelijke kleuren groen, bruin en nicotine(!)geel zijn niet meer terug te vinden. Voor het eerst heb ik eens geen hulp nodig gehad bij de voorbereidingen voor een verhuizing. In het verleden werd daar de ‘vaste’ verhuisploeg voor ingeschakeld. Sorry mensen, dat ik jullie deze keer niet nodig had! :-)) Het was heerlijk om zelf al het schuur-, schilder- en behangwerk te kunnen doen. Werkelijk elke vierkante centimeter heb ik onderhanden gehad waardoor het echt ‘mijn’ huisje geworden is.

Ondertussen heb ik natuurlijk ook kennis gemaakt met een groot deel van de flatbewoners waaronder een zwarte poes die hier zo af en toe even uit komt rusten.

De inrichting

Tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis heb ik een deel van mijn inboedel aan mijn voormalige vriendin meegegeven en is de rest opgeslagen bij mijn ouders en mijn broer en schoonzus. Een groot deel van de opgeslagen spullen is nu natuurlijk weer gebruikt voor de inrichting. Toch dienden ook heel wat spulletjes nieuw aangeschaft te worden. Keukenapparatuur had ik al helemaal niet meer en ook een bankstel ontbrak. De plaatselijke middenstand heeft er zijn voordeel mee gedaan! Mmm, mijn banksaldo kwam wel diep in de min, maar goed; er zijn nog steeds een aantal zakelijke debiteuren en privé personen die met een (te) grote onregelmatigheid hun schulden aan me aflossen. Op termijn komt het wel weer goed. Het wordt overigens weer eens tijd om wat aanmaningen te versturen…..

De gezondheid

Hoe het met me gaat? Nou eigenlijk voel ik me perfect op wat vermoeidheid na. Mogelijk een nasleep van de verhuizing of speelt het Epstein-Barr virus een grote rol? Wat dit laatste betreft zijn er wel wat ontwikkelingen die wat minder positief zijn. Met de donorlongen heb ik ook het EBV virus ontvangen. Dit is de laatste tijd nogal actief geworden. De gemeten waarde in het bloed kwam in een ‘gevaren’ zone. De normale waarde was bij mij steeds onder de 30 (ik weet niet meer waar het in uitgedrukt wordt). Het steeg echter langzamerhand tot in de range van 500 tot 1000, het niveau waarop een (gezond) persoon een hoog risico loopt ziek te worden. Aanpassingen in medicatie hadden in eerste instantie geen effect. Toen de gemeten waarde uiteindelijk ruim boven de 1.200 uitkwam zijn er voor de zekerheid wat extra onderzoeken uitgevoerd. Het EBV virus kan niet alleen tot de ziekte van Pfeiffer leiden maar ook tot Lymfeklier kanker. Ik heb daarom in de afgelopen maand een echo, CT-scan alsmede een PET-scan gehad om te onderzoeken wat het effect van de hoge EBV waarde op me was. Gelukkig is er niets bijzonders uitgekomen. Toch blijf ik goed onder controle, ik volg natuurlijk niet graag het voorbeeld van Marika.

De anti-afstotingsmedicatie is verlaagd om mijn weerstand te vergroten. Het risico op afstoting van de longen neemt daarmee toe maar tevens heeft mijn lichaam wat meer ‘kracht’ om het EBV virus te weerstaan. Ik gebruik nu nog twee keer per dag 2 mg Prograf (was 3 mg) en één keer per dag 7,5 mg Prednisolon (was 10 mg). De Cellcept is volledig gestopt.

Mijn stem

Zoals al eerder beschreven is mijn stem niet zodanig dat ik een hoge kans maak om ook maar door de eerste selectie van Idols heen te komen. Nu de transplantatie ruim een jaar geleden heeft plaatsgevonden en er geen verbetering in mijn stem meer optreed wordt er nu gekeken of er operatief ingegrepen kan worden. Ik heb een gesprek hierover gehad bij één van de KNO artsen in het UMC. Voorgesteld wordt mij voor te dragen voor een ingreep die slechts door twee artsen in Nederland wordt uitgevoerd. Ik wacht nu op een oproep voor een gesprek met één van deze artsen (in Amersfoort). Idols, here i come!

Mijn conditie

Er is nog steeds progressie in mijn conditie waar te nemen. Hoewel dit langzaam gaat red ik het nu om me 30 minuten joggend in de vaart der volkeren voort te bewegen. En ach, af en toe een sprintje van 11 kilometer per uur er tussendoor is ook nog mogelijk. Met een beetje goede wil loop ik over een aantal maanden de Midwinter marathon van Apeldoorn (maar dan de aangepaste versie van 8 kilometer). Als training ben ik voor het eerst ook eens buiten gaan joggen. Het is natuurlijk wel even anders dan in de fysiotherapiepraktijk. De natuurlijke airconditioning is in deze maanden wat minder prettig. Maar ach, met flink doorlopen wordt ik vanzelf warm. Daarnaast leidt het in de buitenlucht lopen ook flink af. De afleiding op de loopband van de fysiotherapie gaat niet veel verder dan de verspringende cijfertjes op het bedieningspaneel en de aanwezigheid van een bijzonder interessante jonge dame.

Om nog wat meer aan de conditie te kunnen doen ben ik sinds enkele weken actief bij de Pellikaan Health & Racquet Club. Naast de training bij de fysiotherapie op dinsdag en donderdag wordt vanaf nu op de woensdag en zaterdag een extra conditietraining bij de ‘Pellikaan’ uitgevoerd.

Overigens is de extra training ook wel gewenst wil ik volgend jaar nog een medaille kunnen behalen bij de Europese spelen voor hart- en longgetransplanteerden in Frankrijk.

De geboorte van ….

Bijna een jaar geleden schreef ik dat mijn Uzbekistaanse 'zus' en haar echtgenoot een kleintje verwachtten. Ondertussen is het wonder geschied, Carolina is geboren! Zie http://www.nastya.nl/.

Het overlijden van ….

De maanden dat ik wachtte in het ziekenhuis op mijn transplantatie verbleef naast mij een zekere mevrouw Kreugel. Niet al te lang na mij heeft zij ook een longtransplantatie mogen ondergaan. Kort geleden kreeg ik helaas het bericht dat zij nu overleden is. Het maakt toch weer eens duidelijk dat de ‘houdbaarheid’ van het leven na een transplantatie beperkt ‘rekbaar’ is. Voor een ieder die haar kende, sterkte!

Werk en studie

In maart dit jaar ben ik als systeembeheerder gaan werken bij OneSolution in Apeldoorn. Hoewel toen de bedoeling was om in eerste instantie part-time te starten en dit op te bouwen naar 40 uur per week lijkt het precies omgekeerd te verlopen. Vanaf het begin heb ik gelijk volle werkweken gemaakt. Ik heb echter nu afgesproken dat ik een dag in de week minder ga werken. Dit ook omdat er naast het werk verwacht wordt dat ik nog wat aan studie doe. Ondertussen heb ik al wel een drietal examens gehaald maar er liggen nog een aantal op me te wachten. Aangezien ik ‘leven’ belangrijker vind dan werken of studeren voel ik er weinig voor om hier mijn spaarzame vrije avonden of weekenden aan te besteden. Dus vanaf november heb ik één dagje in de week ‘vrij’ voor studie.

Vermeldenswaardige activiteiten

In de afgelopen maanden is naast het werk en de verhuisperikelen gelukkig ook nog het nodige aan leuke activiteiten uitgevoerd:

- Er is een familiedag geweest. Hier waren de nodige familieleden die ik na mijn transplantatie nog niet in levende lijve had gesproken.
- Met een grote groep hart- en longgetransplanteerden zijn we een dagje wezen varen in Giethoorn en Blokzijl.

Voorlichtingsactiviteiten

Ik had mij geruime tijd geleden al aangemeld als voorlichter bij de Stichting Transplantatie Nu! Vanuit deze stichting heb ik aan een tweetal trainingsdagen meegedaan. Doel is om de kwaliteit van de voorlichtingsbijeenkomsten op een aanvaardbaar niveau te houden.

Hoewel ik al wel een paar keer een stand bemand heb (zowel voor Stnu! als WordDonor.nl) kon ik afgelopen week mijn eerste echte voorlichting verzorgen t.b.v. een Commissie Bezinning, Gesprek en Ontmoeting van een kerkelijke gemeente in Warnsveld. Het was leuk om te doen, zeker omdat er aan de organisatie veel aandacht was besteed. Na de ‘inleiding’ van de avond door een verpleegkundige van een Nierdialyse centrum, een niergetransplanteerde en ik zelf vond er een discussie plaats met het publiek. Daarbij was ook specifiek iemand uitgenodigd die er bewust voor koos om geen donor te willen zijn.

Het beeld is eindelijk geplaatst!!

De vaste lezers weten dat ik tijden bezig geweest ben met het organiseren en het aan bieden van een bronzen beeld aan de zorgverleners van het Hart Long Centrum Utrecht. Bij de voorbereidingen was toestemming verleend om dit beeld na de overhandiging (op 28 juni) te plaatsen op de longtransplantatiepoli. In de tussentijd was deze poli echter verplaatst naar een ruimte waar het beeld niet echt mooi uit zou komen. De discussies over een nieuwe geschikte plek alsmede de procedures voor de plaatsing hebben nogal wat tijd in beslag genomen.

Maar uiteindelijk is het beeld toch geplaatst. Het staat nu in de Conversatieruimte op afdeling B3 West (=longafdeling) van het UMC te Utrecht. Door plaatsing op deze afdeling krijgen in elk geval ook de zorgverleners die vanuit het Sint Antonius ziekenhuis uit Nieuwegein hun diensten verlenen aan het HLCU binnen het UMC dit beeld ook te zien. Daarnaast komen op deze plek gewoon veel bezoekers en komt daarmee het beeld beter tot zijn recht.

Nog meer beeld… ?

Er is een initiatief gestart om te komen tot de oprichting van een Nationaal Donor Monument. Ook ik zal daar binnen de initiatiefgroep mijn steentje aan bij gaan dragen. Verder nieuws volgt later. Lezer, begin maar vast te sparen!

Apeldoornse Wandel Vierdaagse

Ik had deze week vakantie genomen van mijn werk. De week is besteed aan het vieren van mijn 1e jaars ‘overleving’ van de longtransplantatie. Het was deze week namelijk precies een jaar geleden dat mijn transplantatie plaatsvond.

Wandelen

Hoe heb ik mijn eerste verjaardag gevierd? Nou, ik heb deze week 4 * 20 kilometer gewandeld tijdens de Apeldoornse Wandelvierdaagse. Ik heb daarmee de omgeving van Apeldoorn van een voor mij onbekende (bosrijke) kant gezien. Tijdens deze dagen liep ik in een, op de situatie aangepast, T-Shirt. Hiermee lokte ik vele reacties uit. Dit werd nog versterkt door het (eerder genoemde), in de vertrek- c.q. aankomsthal opgehangen, artikel uit het Apeldoorns Stadsblad.

Tijdens de vier dagen heb ik met vele mensen boeiende en soms aangrijpende gesprekken gehad. Onderwerpen die aan bod kwamen waren gezondheid, donor-registratie, BNN-Donorshow, Cystic Fibrosis / taaislijmziekte, longproblemen, (wachten op) transplantaties in de eigen kenniskring, zelfmoord, kennismaken met nabestaanden van de donor, mantelzorg, kwaliteit en de eindigheid van het leven en nog een breed scala aan andere onderwerpen.

Nadat op donderdag-ochtend het dagblad ‘De Stentor’ ook nog met een artikel over me verscheen en die dag TV Gelderland (op een drukbezet rustpunt) een interview met me had nam de belangstelling nog meer toe. Buiten de gesprekken om gingen ook vele ‘duimen’ ophoog, kreeg ik de nodige felicitaties vanwege mijn eerste ‘verjaardag’ en werden er flink wat handen geschud. Bij het naderen van de finish was mijn moeder en een stel buren aanwezig (mijn vader liep zelf ook mee). Even later werd ik zowaar zelfs nog opgewacht door één van mijn voormalige klanten, geweldig! Zelfs bij het verlaten van het ‘feestterrein’ schoten de nodige (voor mij veelal onbekende) mensen me nog aan.

Het beoogde stukje promotie voor donorschap is in elk geval behaald. Om nog wat extra aandacht op het donorschap te vestigen heb ik in ‘De Stentor’ van vandaag nog een advertentie laten plaatsen, naast de pagina met familieberichten.

Tijdens deze dagen heb ik zowel een vader als ook een oom van een longgetransplanteerde ontmoet die ik toevallig beiden ken. Ook kwam ik een familie tegen die deze dagen via hun T-Shirt reclame maakten voor de Nederlandse Cystic Fibrosis Stichting. We hebben samen een leuk aantal gezellige momenten doorgebracht. (Jammer dat ik jullie de laatste dag niet meer gesproken heb!)

Bezoek en kaartjes

Deze week zijn er de nodige kaartjes en e-mailtjes vanwege mijn ‘1e verjaardag’ binnengekomen. Ook kreeg ik nog spontaan een vriend op bezoek. Bedankt voor jullie aandacht mensen!