Ik heb al even niets meer van me laten horen. De vorige keer leek mijn energie wat terug te komen. In de afgelopen periode echter waren er wat problemen die weer het nodige van me vroegen. Zo was het Kalium gehalte te hoog in het bloed, het HB gehalte te laag en moest de chirurg nog langs komen om een paar buitengewoon grote aambeien te verwijderen. Dit laatste probleem heeft me bijna drie slapeloze nachten bezorgd. Verder heb ik vandaag een tweetal zakjes bloed ontvangen. Voor de rest is alles wel OK. De opbouw van mijn conditie gaat gestaag maar langzaam vooruit. Ik hoop de komende dagen weer wat meer energie te krijgen nu de laatste problemen weer overwonnen zijn.
Voor de rest wil ik hierbij laten weten dat ik vanaf a.s. donderdag eventueel weer bezoek accepteer. Dit echter alleen in overleg met mijn ouders en alleen tussen 19:00 en 20:00 uur. (Eventueel afwijkend in weekend.)
8 augustus 2006
2 augustus 2006
Terug naar de verpleegafdeling
Vertrouwde omgeving
Zoals eerder gemeld werd ik op zaterdag 15 juli van de IC teruggebracht naar de verpleegafdeling alwaar ik op ‘mijn’ oude kamer zou gaan herstellen. Het deed me goed met alle aandacht weer ‘binnengehaald’ te worden door de verpleegkundigen. In al die maanden dat ik al in het ziekenhuis verbleef bouw je toch een bepaalde band met elkaar op.
Diverse lijnen
In eerste instantie wordt er tijd besteed om de verschillende lijnen waar ik nog aan vast zit ietswat te reorganiseren. Zo gebruikt men bij de IC voor de verschillende lopende infusen een wat ander systeem dan dat men op de afdeling gewend is. Daarnaast krijgen de nog twee aanwezige opvangbakken voor het wondvocht een plekje. Twee andere opvangbakken waren overigens al op de IC verdwenen. De twee bijbehorende drains (dikke slangen die het lichaam ingaan) waren daar al verwijderd.
In een van de eerste dagen wordt ook eindelijk mijn maagsonde verwijderd. Deze werd op de IC nog gebruikt voor de toediening van medicijnen en voedsel. Op de afdeling zal ik echter weer normaal moeten leren eten. Het verwijderen van de sonde is op een bepaald moment nogal pijnlijk. Het is duidelijk dat ergens in de keel de boel wat opgezet is. De hoop is dat vanaf dat moment er langzamerhand weer op een wat normalere manier gepraat kan gaan worden. Dit blijkt echter niet direct het geval. Vrijwel elke nacht drink ik veel ijswater en ik probeer nogal eens een ijsklontje in mijn mond te laten smelten in de hoop mijn keel wat te smeren en de zwelling te verminderen.
Ook de plaskatheter wordt vrij snel verwijderd. Het is grappig om te horen dat men daarvoor eerst middels een spuit water op wil zuigen. Het blijkt dat na het inbrengen van zo’n katheter via een spuitje een soort ballonnetje wordt gevuld met water welke zich dan in de blaas bevindt. Dit ballonnetje zorgt ervoor dat de plaskatheter niet zo maar bedoeld of onbedoeld terug getrokken kan worden. Voor het verwijderen van de katheter moet dus eerst dit ballonnetje leeg gezogen worden. Als begonnen wordt de katheter terug te trekken kan ik alleen maar hopen dat er evenveel water uit het ballonnetje is opgezogen als er oorspronkelijk in achtergelaten is…. Het is even een kriebelend gevoel maar uiteindelijk mag ik vanaf dat moment een urinaal gebruiken.
De eerste dagen
Van de verschillende eerste dagen op de verpleegafdeling kan ik me achteraf niet zo gek veel meer herinneren. Wel heb ik veel pijn, voel me moe en heb maar weinig energie. Deels komt dit ook door de intensiteit van de verpleging. Vrijwel de gehele dag is men op een of andere manier wel met me bezig zonder dat ik tijd krijg om eens uit te rusten, althans zo wordt het door mij ervaren.
Verder ben ik niet of nauwelijks in staat iets door te slikken. Dit levert uiteraard de nodige problemen op voor de pillen die ingenomen moeten worden. De pillen worden dan ook zover mogelijk voor mij gemalen en neem ik ze samen met een beetje vla in. Op een bepaald moment besluit ik een paar pillen die niet gemalen mogen worden maar eens in een klein beetje water op te lossen. Dit bleek geen succes en alsnog moesten me een aantal (geweekte) pillen gevoerd worden.
Doordat het lichaam behoorlijk verzwakt is en zo wie zo de mobiliteit sterk beperkt wordt door alle lijnen waar mijn lichaam nog aan vast zit speelt het leven zich grotendeels in bed af. De enige afwijking hiervan is als er gebruik gemaakt moet worden van de po-stoel of als de fysiotherapeut me wil mobiliseren. Het lukt nog redelijk om naast het bed te staan en een paar pasjes te doen.
Richting IC
Het weekend kom ik nog redelijk door Vanaf maandag 17 juli begin ik me echter toch minder te voelen. Vooral in de nacht van 18 op 19 juli worden bij mij bepaalde grenzen bereikt. Ik vraag in de nacht om extra pijnstillers, kan niet of nauwelijks slapen, ik ben continu aan het ‘vechten’ voor zuurstof en voel me echt uitgeput. Ik kan niet wachten totdat mijn longarts zich laat zien. Deze is duidelijk ook ongerust en komt al snel met de boodschap dat ik per direct terug geplaatst ga worden naar de Intensive Care. Het blijkt achteraf dat er al direct een longontsteking is ontstaan.
… de volgende keer, het vervolg op de IC …
Zoals eerder gemeld werd ik op zaterdag 15 juli van de IC teruggebracht naar de verpleegafdeling alwaar ik op ‘mijn’ oude kamer zou gaan herstellen. Het deed me goed met alle aandacht weer ‘binnengehaald’ te worden door de verpleegkundigen. In al die maanden dat ik al in het ziekenhuis verbleef bouw je toch een bepaalde band met elkaar op.
Diverse lijnen
In eerste instantie wordt er tijd besteed om de verschillende lijnen waar ik nog aan vast zit ietswat te reorganiseren. Zo gebruikt men bij de IC voor de verschillende lopende infusen een wat ander systeem dan dat men op de afdeling gewend is. Daarnaast krijgen de nog twee aanwezige opvangbakken voor het wondvocht een plekje. Twee andere opvangbakken waren overigens al op de IC verdwenen. De twee bijbehorende drains (dikke slangen die het lichaam ingaan) waren daar al verwijderd.
In een van de eerste dagen wordt ook eindelijk mijn maagsonde verwijderd. Deze werd op de IC nog gebruikt voor de toediening van medicijnen en voedsel. Op de afdeling zal ik echter weer normaal moeten leren eten. Het verwijderen van de sonde is op een bepaald moment nogal pijnlijk. Het is duidelijk dat ergens in de keel de boel wat opgezet is. De hoop is dat vanaf dat moment er langzamerhand weer op een wat normalere manier gepraat kan gaan worden. Dit blijkt echter niet direct het geval. Vrijwel elke nacht drink ik veel ijswater en ik probeer nogal eens een ijsklontje in mijn mond te laten smelten in de hoop mijn keel wat te smeren en de zwelling te verminderen.
Ook de plaskatheter wordt vrij snel verwijderd. Het is grappig om te horen dat men daarvoor eerst middels een spuit water op wil zuigen. Het blijkt dat na het inbrengen van zo’n katheter via een spuitje een soort ballonnetje wordt gevuld met water welke zich dan in de blaas bevindt. Dit ballonnetje zorgt ervoor dat de plaskatheter niet zo maar bedoeld of onbedoeld terug getrokken kan worden. Voor het verwijderen van de katheter moet dus eerst dit ballonnetje leeg gezogen worden. Als begonnen wordt de katheter terug te trekken kan ik alleen maar hopen dat er evenveel water uit het ballonnetje is opgezogen als er oorspronkelijk in achtergelaten is…. Het is even een kriebelend gevoel maar uiteindelijk mag ik vanaf dat moment een urinaal gebruiken.
De eerste dagen
Van de verschillende eerste dagen op de verpleegafdeling kan ik me achteraf niet zo gek veel meer herinneren. Wel heb ik veel pijn, voel me moe en heb maar weinig energie. Deels komt dit ook door de intensiteit van de verpleging. Vrijwel de gehele dag is men op een of andere manier wel met me bezig zonder dat ik tijd krijg om eens uit te rusten, althans zo wordt het door mij ervaren.
Verder ben ik niet of nauwelijks in staat iets door te slikken. Dit levert uiteraard de nodige problemen op voor de pillen die ingenomen moeten worden. De pillen worden dan ook zover mogelijk voor mij gemalen en neem ik ze samen met een beetje vla in. Op een bepaald moment besluit ik een paar pillen die niet gemalen mogen worden maar eens in een klein beetje water op te lossen. Dit bleek geen succes en alsnog moesten me een aantal (geweekte) pillen gevoerd worden.
Doordat het lichaam behoorlijk verzwakt is en zo wie zo de mobiliteit sterk beperkt wordt door alle lijnen waar mijn lichaam nog aan vast zit speelt het leven zich grotendeels in bed af. De enige afwijking hiervan is als er gebruik gemaakt moet worden van de po-stoel of als de fysiotherapeut me wil mobiliseren. Het lukt nog redelijk om naast het bed te staan en een paar pasjes te doen.
Richting IC
Het weekend kom ik nog redelijk door Vanaf maandag 17 juli begin ik me echter toch minder te voelen. Vooral in de nacht van 18 op 19 juli worden bij mij bepaalde grenzen bereikt. Ik vraag in de nacht om extra pijnstillers, kan niet of nauwelijks slapen, ik ben continu aan het ‘vechten’ voor zuurstof en voel me echt uitgeput. Ik kan niet wachten totdat mijn longarts zich laat zien. Deze is duidelijk ook ongerust en komt al snel met de boodschap dat ik per direct terug geplaatst ga worden naar de Intensive Care. Het blijkt achteraf dat er al direct een longontsteking is ontstaan.
… de volgende keer, het vervolg op de IC …
1 augustus 2006
Even de situatie van vandaag
Ik probeer in verschillende stappen te beschrijven wat ik meegemaakt heb. Dit kost mij echter veel energie en zal de nodige tijd gaan kosten. Om toch ook even tussentijds een indruk te geven van de meest actuele situatie hieronder even een overzichtje:
De longen functioneren maar het zuurstofpeil in het bloed is matig, bij opstaan vanochtend 93 %. Dit terwijl ik daar nog 5 liter zuurstof per minuut bij gebruik. Snelle dips in saturatie bij inspanning.
Sinds vandaag ben ik infuusvrij. Dit geeft me de mogelijkheid wat mobieler te worden. Ik ben slechts in staat enkele meters vrij te lopen. Voor de afstand bed-badkamer maak ik gebruik van een rollator. Gisteren is begonnen met training op een loopband. Vandaag 3 * 2 minuten gelopen bij een snelheid van 1 km / uur.
Ik kan op dit moment slechts fluisterend communiceren. Er zal nog door een KNO arts naar gekeken moeten worden. (Zenuw geraakt?)
De hoeveelheid energie die ik heb is zeer beperkt. Dit terwijl de dagen redelijk vol gepland staan. Daarbij kost alles gewoon veel tijd. Enig idee hoeveel tijd het kost om bij het ontbijt 19 pillen uit verschillende strips te drukken en deze per stuk met een slokje water weg te werken? Voorlopig kost dit me al bijna een kwartier!
Om mezelf te beschermen accepteer ik op dit moment geen andere bezoekers dan mijn ouders en broer en schoonzus. De ook met de afdeling afgesproken bezoektijd is van 19:00-20:00 uur. Mogelijk dat vanaf volgende week ook anderen op deze tijd op bezoek kunnen komen voor hen die dat willen. Dit voorlopig dan echter alleen in overleg met mijn ouders.
Er komen een hoop kaarten binnen! Hierbij bedankt voor jullie aandacht! Ik heb overigens wel weer mijn oude telefoonnummer maar deze gebruik ik slechts om te internetten. Pas als ik wat energie overhoud zal ik de telefoon weer aansluiten. Mochten er mensen wachten op antwoord op een aan mij gerichte mail; er zijn er nog ruim 600 nog niet door me gelezen. Alle aan P-Logic gerichte mail komt overigens ook bij mijn collega's terecht zodat zij de zakelijke mail zonodig kunnen afhandelen.
De longen functioneren maar het zuurstofpeil in het bloed is matig, bij opstaan vanochtend 93 %. Dit terwijl ik daar nog 5 liter zuurstof per minuut bij gebruik. Snelle dips in saturatie bij inspanning.
Sinds vandaag ben ik infuusvrij. Dit geeft me de mogelijkheid wat mobieler te worden. Ik ben slechts in staat enkele meters vrij te lopen. Voor de afstand bed-badkamer maak ik gebruik van een rollator. Gisteren is begonnen met training op een loopband. Vandaag 3 * 2 minuten gelopen bij een snelheid van 1 km / uur.
Ik kan op dit moment slechts fluisterend communiceren. Er zal nog door een KNO arts naar gekeken moeten worden. (Zenuw geraakt?)
De hoeveelheid energie die ik heb is zeer beperkt. Dit terwijl de dagen redelijk vol gepland staan. Daarbij kost alles gewoon veel tijd. Enig idee hoeveel tijd het kost om bij het ontbijt 19 pillen uit verschillende strips te drukken en deze per stuk met een slokje water weg te werken? Voorlopig kost dit me al bijna een kwartier!
Om mezelf te beschermen accepteer ik op dit moment geen andere bezoekers dan mijn ouders en broer en schoonzus. De ook met de afdeling afgesproken bezoektijd is van 19:00-20:00 uur. Mogelijk dat vanaf volgende week ook anderen op deze tijd op bezoek kunnen komen voor hen die dat willen. Dit voorlopig dan echter alleen in overleg met mijn ouders.
Er komen een hoop kaarten binnen! Hierbij bedankt voor jullie aandacht! Ik heb overigens wel weer mijn oude telefoonnummer maar deze gebruik ik slechts om te internetten. Pas als ik wat energie overhoud zal ik de telefoon weer aansluiten. Mochten er mensen wachten op antwoord op een aan mij gerichte mail; er zijn er nog ruim 600 nog niet door me gelezen. Alle aan P-Logic gerichte mail komt overigens ook bij mijn collega's terecht zodat zij de zakelijke mail zonodig kunnen afhandelen.
Abonneren op:
Posts (Atom)